تمامی مطالب این سایت، تنها به منظور اطلاع رسانی پزشکی نگاشته شده اند و نمی توانند جایگزین تشخیص و توصیه های پزشکی یا درمان بیماری ها باشند. هیچ گاه بر اساس آنچه در این سایت مطالعه می نمایید، بر خلاف توصیه های پزشک خود عمل نکنید. در تمام موارد، نظر پزشک خود را جویا باشید.
هر گونه برداشت از محتوای این سایت، با ذکر منبع بلامانع است
 
هسته های تلخ زردآلو


بخش مهمی از تغذیه سالم با مصرف میوه ها و سبزیجات تأمین می شود. با این وجود برخی میوه ها و سبزیجات حاوی مقادیر اندکی مواد سمی طبیعی هستند. این مواد سمی گیاهان را در برابر بیماری های خاص و برخی حشرات محافظت می کنند. هسته های برخی میوه ها حاوی گلیکوزید های سیانوژن هستند. مانند: هسته های زردآلو، گیلاس، هلو، گلابی و آلو. به طور طبیعی گلیکوزید های موجود در هسته این میوه ها سمی نیستند اما زمانی که جویده می شوند، گلیکوزید تبدیل می شود به سیانید و سیانید برای بدن سمی است. به همین علت توصیه می شود که هسته های داخل برخی میوه ها خورده نشوند.

هسته های زردآلو دو نوع هستند: تلخ و شیرین.  هسته های تلخ زردآلو به طور طبیعی حاوی ماده ای به نام آمیگدالین Amygdalinهستند که پس از هضم شدن در بدن تبدیل به سیانید می شود. بدن قادر است مقدار کم سیانید را سم زدایی کند. اما مقدار زیاد آن ممکن است کشنده باشد.

علائم مسمومیت با سیانید عبارتند از: سردرد، سرگیجه، درد شکمی، تهوع، استفراغ، اغتشاش ذهنی، بهت زدگی، ضعف، مشکل تنفسی، کبودی با انقباضات ناگهانی و تشنج و اغماء.

هسته های شیرین زردآلو و بخش گوشتی میوه زردآلو باعث مسمومیت با سیانید نمی شوند چون حاوی مقدار کمتری آمیگدالین هستند. اداره بهداشت کانادا هر گونه استفاده غذایی یا دارویی از هسته تلخ زرد آلو را غیر مجاز می داند و الصاق هر گونه برچسبی مبنی بر دارا بودن خواص درمانی یا خاصیت پیشگیری از سرطان بر روی این گونه محصولات را غیر مجاز اعلام کرده است. با این وجود برخی افراد کماکان از پودر هسته زرد آلو به عنوان طعم دهنده استفاده می کنند. در دهه های 1970 و 1980، آمیگدالین استخراج شده از هسته تلخ زردآلو به عنوان ماده موثر در درمان سرطان به فروش می رفت. با وجود این که آمیگدالین ویتامین نیست در آن زمان به عنوان ویتامین ب 17 معرفی شده بود. تأثیر درمانی آمیگدالین هرگز اثبات نشد. مضاف بر آن مصرف آمیگدالین با اثرات سمی قابل ملاحظه ای همراه بود. در سال 1984 فروش این ماده ممنوع اعلام شد.

در سال 2009 آژانس نظارت بر مواد غذایی کانادا در خصوص یکی از محصولات غذایی حاوی هسته تلخ زردآلو هشدار داد و از مردم خواست که هسته های تلخ زردآلو با نام تجاری "مزرعه پدری" را در مقادیر زیاد مصرف نکنند چون حاوی سم طبیعی آمیگدالین هستند و ممکن است باعث مسمومیت حاد با سیانید شوند. بسته های این محصول حاوی 227 گرم هسته تلخ زرد آلو بودند.

برخی از موارد گزارش شده مسمومیت با سیانید:

در سال 1998 زن 41 ساله ای 20 دقیقه پس از مصرف 30 عدد از هسته های زردآلوی خریداری شده از فروشگاه مواد غذایی  دچار ضعف و تنگی نفس شد. زمان ورود به اورژانس دمای بدنش کاهش یافته بود و در حالت اغماء بود اما فوراً به درمان ضد سم سیانید پاسخ داد. سپس به منظور رفع اسیدوز متابولیک تحت درمان با انفوزیون تیوسولفات قرار گرفت. گزارش مورد قبلی اغماء در سال 1979 مربوط به زنی بود که 20 تا 40 هسته زردآلو را یک جا خورده بود.

 موارد دیگری از مسمومیت نیز در مورد کودکانی گزارش شد که احتمالاً بیش از 10 عدد هسته زردآلو خورده بودند.

در سال 2005 خانمی با احساس ناخوشی و گیجی به اورژانس مراجعه کرد. او نیم ساعت قبل از مراجعه 6 قرص 500 میلی گرمی آمیگدالین مصرف کرده بود. مسمومیت این فرد شدیدتر از آن بود که نسبت به مصرف 6 قرص انتظار می رفت. احتمالاً مصرف همزمان 3 گرم ویتامین "ث " عامل تسهیل در آزاد شدن سیانید از آمیگدالین بوده است.

اختلالات متعددی را در جمعیت های مصرف کننده آرد کاساو cassavaمربوط به مصرف مزمن سیانید دانسته اند. شامل: سوء تغذیه، دیابت، ناهنجاری های جنینی، اختلالات دستگاه عصبی و بیماری عضله.

مصرف 0.5 تا 3.5 میلی گرم سیانید به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن، کشنده است.

سطح قابل تحمل روزانه سیانید در طی یک بررسی 20 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن و در بررسی دیگری 12 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن گزارش شده است.

مصرف برخی از شکلات های بادام تلخ که حاوی مقدار قابل ملاحظه ای سیانید هستند تا کنون مشکلاتی را به همراه نداشته است. مقدار سیانید موجود در هر یک از این شکلات ها 3 تا 6 میکروگرم است.

به طور متوسط  حدود 1450 میلی گرم سیانید در یک کیلوگرم هسته ی تلخ زردآلو موجود است. بنابراین هر هسته زردآلو حاوی حدود 0.5 میلی گرم سیانید است.

برخی محققین توصیه می کنند، مصرف کنندگان حداکثر 5 هسته را در مدت یک ساعت مصرف نمایند به شرط آن که تعداد هسته های مصرف شده به بیش از 10 عدد در روز نرسد. در این صورت 2.5 میلی گرم سیانید در مدت یک ساعت و حداکثر 5 میلی گرم سیانید در طی یک روز وارد بدن می شود. این مقدار معادل است با 42 میکروگرم سیانید به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در یک ساعت و 84 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در طی یک روز. یعنی 4 تا 8 برابر سطح قابل تحمل روزانه که به ترتیب توسط انجمن اروپا و سازمان جهانی بهداشت توصیه شده است. به توصیه اداره بهداشت کانادا بهتر است بیش از سه هسته تلخ زردآلو در روز مصرف نشود.

ممکن است در اینترنت به منابعی برخورد کنید که توصیه می کنند بیماران سرطانی به تدریج مقدار مصرف هسته تلخ زردآلو را تا 5 هسته در ساعت و 6 تا 10 نوبت در روز افزایش دهند. این مقدار هسته تلخ زردآلو حاوی 15 تا 25 میلی گرم سیانید در روز معادل با 250 تا 417 میکروگرم سیانید به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است.

نتیجه گیری:

  • داده ها ی موجود در خصوص مسمومیت زایی سیانید در انسان کامل نیست. دوز کشنده سیانید 0.5 تا 3.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است. مواردی از مسمومیت شدید بر اثر خوردن حدود 30 هسته تلخ زردآلو در بزرگسالان  و با تعداد کمتری در کودکان گزارش شده است. مقدار سیانید موجود در هسته های زردآلوهای مختلف، متفاوت است و از آنجایی که مقدار دقیق سیانید موجود در انواع هسته های تلخ زردآلو تا کنون گزارش نشده است، مقایسه دقیق بین آن ها مشکل است.
  • در خصوص پی آمد های مصرف مزمن سیانید نیز اطلاعات موجود، نسبتاً اندک است و نمی توان سطح مصرف قابل تحملی برای آن تعیین کرد.
  • مصرف سیانید تا 5 میکروگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن احتمالاً مشکل حادی ایجاد نمی کند. این مقدار قابل مقایسه است با مصرف حداکثر 12 و 20 میکروگرم سیانید به ازای هر کیلو وزن بدن در روز که به ترتیب توسط سازمان جهانی بهداشت و انجمن اروپا توصیه شده است.
  • با در کنار هم قرار دادن داده ها می توان به این نتیجه رسید که با مصرف روزانه 1 هسته تلخ زردآلو، 0.5 میلی گرم سیانید در روز  وارد بدن می شود. این مقدار، معادل است  با 8 میکروگرم سیانید به ازای هرکیلوگرم وزن بدن در یک فرد 60 کیلوگرمی که با مقدار توصیه شده تفاوتی ندارد و احتمالاً نگرانی در پی نخواهد داشت. با هراندازه مصرف بیش از مقدار توصیه شده، احتمال ایجاد عوارض بیشتر خواهد بود.
  • آنچه تولید کنندگان بر روی محصولات خود توصیه می کنند مصرف 10 هسته در روز است. این مقدار معادل است با 5 میلی گرم سیانید یا 835 میکروگرم سیانید به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن که یک ششم حداقل دز کشنده و 4 تا 8 برابر مقدار توصیه شده توسط سازمان جهانی بهداشت و انجمن اروپا است. بنابراین ممکن است مضر باشد.

31/3/91 

منابع:

  • Committee on Toxicity of Chemicals in Food, Consumer Products and Environment, December 2006
  • Acute cyanide toxicity caused by apricot kernel ingestion, Suchard JR etal, Ann Emerg Med. 1998 Dec
  • Canadian Food Inspection Agency
  • Health Canada

  

صفحه اصلي
ژنتیک
پزشکی خانواده و جامعه
قلب و فشارخون
استخوان ها و مفاصل
اعصاب و روان
بیماری های عفونی
دستگاه گوارش
غدد درون ریز و متابولیسم
بیماری های زنان
تغذیه و رژیم غذایی
سايت هاي مرتبط
گالري عكس
بیوگرافی
جستجوی مطالب
 
 
 
Isfahan University of Medical sciences